Rüyalarımda hep sen vardın
Uyanamadım uyanmak istemedim
Öptüm kokladım seni doyamadım
Ellerini bırakmak zor geldi
Ağladım resimlerine bakıp bakıp
Düş kurdum gözyaşları akıtıp
Nefret ettim yine sensizlikten
Ölümle birdi tıpatıp
Ama olsun seviyorum yine seni ben
Özlüyorum yine ta derinden
Yalnız kalsamda buralarda
Güç alıyorum masum gözlerinden
Gel artık çıkar beni karanlıktan
Uzat artık uzat bana ellerini
Kurtar ne olur kalbim seni
Arar ayırma benden gözlerini
Özlüyorum seviyorum durmaksızın
Artıyor sevgim günden güne
Çıkıp geleceksin diye ansızın
Bekliyorum hergün seni ben
Ama olsun seviyorum yine seni ben
Özlüyorum yine ta derinden
Yalnız kalsamda buralarda
Güç alıyorum masum gözlerinden....
Böylesine içten gülmemişti gözleri
suda yansıması yakamozdu.
Kendi kendine kahramanlar yarattı;
bilinmeyen diyarların ütopyalarıydılar,
gözleri ile sevdi onları..
Dünyaya dair ne varsa içten seslenişti artık
durmadan dönen pervane misali.
İnandığı gerçeklerle güldü
Böylesine içten gülmemişti gözleri
Son tirada daha sıra gelmedi
son söze az var artık
Ruhun kasırgası dinmedi
inadına sevmeleri yaşarken
aslında varolmayı sevdi.
Son sözü söylediğinde gülüyordu çocuk gözleri;
ruhu özgürdü imkansiz sewgiyle
Hüzünlü bir şarkının adını koydum sana
Ben misin? benden misin? bilemedim
Ruhum kanatlandı mı? yoksa
zamansızlık bu mudur diyemedim.
Bir küçük güvercin çırpınmada sağ yanımda
kanar mı? diye düşünmede miyim
vakitsiz ve uygunsuz zamanlarda mı sevdam
kaçıncı kapı bu hangi eşik yoksa
benden misin? ben misin? geçemediğim.
Bir solukluk nefes, utanası bir bakış ardında
nedeni nedir bilinmez kavuşmalarda
vuslat mıdır diyemediğim
ben misin? benden misin? bilemediğim.
Söylenmemiş sözcüklerde gördüğüm
küçük yüreğimin fırtınası şimdi
ruhun kanat çırpması budur artık
sen misin ?senden misin?
ben misin?
benden misin? bilemediğim imkansiz sewgiyle
| 
